متفاوت ترین شبکه اجتماعی در ایران

پروفایل کاربر - helya

  • جنسیت : زن
  • سن : 14
  • کشور : ایران
  • استان : هرمزگان
  • شهر : کیش
  • فرم بدن : متوسط
  • اندازه قد : 1.70
  • رنگ مو : قهوه ای روشن
  • رنگ چشم : مشکی
  • تیپ لباس : مد روز
  • سيگار : نمیکشم
  • وضعیت زندگی : با خانواده
  • اجتماع : تعامل با همه ی افراد
  • زبان : فارسی
  • برنامه مورد علاقه : اصلآ تلوزيون نگاه نميكنم
  • وضعیت تاهل : تنها / هرگز نمیخوام ازدواج کنم
  • وضعیت بچه : ندارم
  • وضعیت سواد : کارشناسی
  • نوع رشته : علوم ریاضی
  • درآمد : خوب
  • شغل : انتخاب كنيد
  • وضعیت کار : دانشجو
  • دین : مسلمان
  • مذهب : شیعه
  • دید سیاسی : میانه رو
  • خدمت : نرفتم
  • شوخ طبعی : اخمو
  • درباره من : سخت ترین کار دنیا قانع کردن یه احمقه..."
    ......
  • علایق من : هر کاری که احساس خوبی بهم دست بده
  • ماشین من : 206
  • آدرس وبلاگ : .......
  • غذای مورد علاقه : تمام غذاهایی که خودم درست میکنم.. مثلا من بلدم همه چی درست کنم..خخخخخ
  • ورزش مورد علاقه : بسکتبال..بیلیارد
  • تیم مورد علاقه : انتخاب كنيد
  • خواننده مورد علاقه : مهدی احمدوند
  • فیلم مورد علاقه : .
  • بازیگر مورد علاقه : انتخاب كنيد
  • کتاب مورد علاقه : همه نوع کتاب رو دوست دارم
  • حالت من : اخمو
  • فریاد من : از ماست که بر ماست.!
  • اپراتور : انتخاب نشده
  • نماد ماه تولد : شهریور
  • تعداد اخطار : نداره
  • دلیل اخطار : انتخاب نشده
  • هدر پروفایل : 76993_headu2v6nth3u696r5p2au4jvsf545ajn7y7yh.jpg
  • آهنگ پروفایل : انتخاب كنيد

6 ماه پيش

گاهی بعضی‌ها با ما جور در می‌آيند،
اما همراه نمی‌شوند،
گاهی نيز آدم‌هايی را می‌يابيم
كه با ما همراه می‌شوند
اما جور در نمی‌آيند.
گاهی اويی را كه دوست می‌داری احتياجی به تو ندارد
زيرا تو او را كامل نمی‌كنی.
تو قطعه گمشده او نيستی،
تو قدرت تملک او را نداری.
گاه نيز چنين كسی تو را رها می‌كند
و گاهی نيز چنين كسی به تو می‌آموزد
كه خود نيز كامل باشی،
خود نيز بی‌نياز از قطعه‌های گم شده.
او شايد به تو بياموزد كه خود به تنهايی سفر را آغاز كنی،
راه بيفتی،
حركت كنی.
او به تو می‌آموزد و تو را ترک می‌كند،
اما پيش از خداحافظی می‌گويد:
شايد روزی به هم برسيم،
می‌گويد و می‌رود
و آغاز راه برايت دشوار است.
اين آغاز، اين زايش،‌
برايت سخت دردناک است.
بلوغ دردناک است،
وداع با دوران كودكی دردناک است،
كامل شدن دردناک است،
اما گريزی نيست.
و تو آهسته آهسته بلند می‌شوی
و راه می‌افتی و می‌روی
و در اين راه رفتن دست و بالت بارها زخمی می‌شود،
اما آبدیده می‌شوی
و می‌آموزی كه از جاده‌های ناشناس نهراسی،
از مقصد بی‌انتها نهراسی،
از نرسيدن نهراسی
و تنها بروی و بروی و بروی...
شل_سیلوراستاین


+5

6 ماه پيش

ممنون قشنگم

6 ماه پيش

من أعطاك عذراً
زائفاً للرحيل...
أعطه ألف شكر لعدم البقاء...

هر کس برای رفتن بهانه ای واهی برایت تراشید تو برای نماندنش هزار بار از او تشکر کن.